29 oct. 2012

Chulas de calacú



Samaín, palabra gaélica, non significa máis que fin do verán, principio do inverno. Na antiga cultura céltica o tempo de Samaín, especialmente a noite do 31 de outubro ao 1 e novembro, era o período máis importante do ano. Eran datas claves para se reunir nos camposantos, comer o ritual e comunal porco de samaín e concelebrar as farradas festeiras dos guerreiros. Era a noite máis perigosa do ano: as portas do outromundo abríanse nesas horas e as ánimas eran quen de vir visitar este mundo e aos seus moradores: tantas veces para render contas inacabadas.
Para afastar dos seus castros as perigosas ánimas defuntas e errantes adoitaban poñer no alto das muradas, ou encastradas nas paredes, as caveiras iluminadas dos inimigos mortos en campaña. De aquí, dos ritos e crenzas célticas ao redor da caveira, vén a tradición europea de facer caliveras na cortiza dos melóns, oucabazos, ou calabazotes. Tradición que, grazas ás investigacións do profesor galego Lopez Loureiro, sabemos que se estende por toda a antiga xeografía céltica europea e concretamente para o caso de España, por todas as zonas con presencia do elemento céltico ben documentado. En Galiza atopámola en toda a súa xeografía, non faltando esta tradición en ningunha das súas bisbarras e aportando un folclore similar aínda que dándolles nomes diferentes: calacús polas Rías Baixas, caveirasde melón en Cedeira, calabazotes en Ortigueira, colondros en Ourense...etc.
Por eso hoxe nada mellor que facer unha receita cos calacús que seguro moitos comemos nas casas das nosas avoas e que lembraremos dunha maneira especial e os que non as comeron de cativos que non dubiden en fácelas.


Chulas de calacú





Ingredientes:

1/2 kg calacú ou cabaza
250 grs. de fariña de trigo
3 culleres sopeiras de azucre(colmadas)
1/2 sobre de levadura
2 ovos
125 ml de leite
1/2 copa de anís.


Preparación:


Por o calacú cun pouco de sal a cocer durante 10 minutos aprox.

Bater o calacú xa cocido e engadir o leito e os ovos, bater ben ir engadindo o azucre e o anís.
Engadir a fariña ata que quede unha crema consistente pero sin estar espesa, como o amoado das filloas.

Nunha tixola por abundante aceite de oliva ao lume e botar unhas mondas de limón ou laranxa para que lle saque o sabor ao aceite.  Cando as mondas estén torradas retiralas. 

Cun cazo ir botando pequenos montóns do amoado na tixola. Fritir polos dous lados e cando estén sacar a un prato cun paple absorvente para eliminar o exceso de aceite.

Por nunha fonte e botar por riba un pouco de azucre moido ou azucre con vainilla ou canela, ao gusto de cada un. 

Listas para comer.

28 oct. 2012

Xurelitos en escabeche


Facía anos que non comía os xurelitos así, pois quen soia facelos era a miña avoa pois gustabanlle comer o peixe frito frío en cambio a min gustame comelos quentes, recén feitos. Pero sendo unha receita tradicional en moitas casas galegas e sobretodo na miña familia merece un oco neste espacio.


Xurelitos en escabeche




Ingredientes:

Xurelitos pequenos ( 1 kg)
aceite de oliva
allos ( 6 - 8 dentes)
pementón doce ( 1 culler rasa )
vinagre ( 1 chorro, a cuarta parte dun vaso)
sal grosa



Preparación:

Botamos sal grosa aos xurelitos uns minutos antes de fritilos.

Quentamos aceite de oliva nunha tixola e  fritimos os xurelitos por ambos lados. Sacamos a un prato e no mesmo aceite de fritir os xurelitos ( sempre e cuando non o teñamos queimado, senón botamos aceite de oliva limpo) botamos os allos picados e deixamos que se douren un pouco, engadimos o pementón doce e o vinagre, deixamos ao lume un minuto e botamos este prebe por riba dos xurelitos.
Deixamos repousar os xurelitos no escabeche ao menos 6 horas.


Pasado este tempo xa están listos para servir e comer.

15 oct. 2012

Pizza en rolo


Outra maneira de comer pizza, en forma de rolo, e en anacos pequenos, e que sorprenderán a calquer invitado e mesmo nos sirven como aperitivo en calquera acontecemento.

Pizza en rolo




Ingredientes:
masa follada
salsa de tomate (espesa)
lonchas de queixo mozzarella
lonchas de panceta afumada
cogumelos laminados
ourego
opcional: semillas de amapola

Preparación:
Quentamos o forno a 180º.
Estiramos a masa de follado e vamos  poñendo os ingredientes por esta orde:
un pouco de salsa de tomate,
enriba unhas lonchas de queixo,
logo unhas lonchas de panceta afumada,
espolvoreamos con ourego
e por enriba os cogumelos laminados.

Vamos enrolando dende a parte rechea ata o final, procurando que nos quede o mais apretado posible. E así formamos un rolo.
Vamos cortando toros de 1cm mais ou menos dese rolo e os poñemos enriba dun papel de forno   nunha praca de forno.
 Opcional: Espolvoreamos por riba semillas de amapola.
Metemos ao forno durante 20 minutos, ata que vexamos que a masa follada estea  dourado.

Retiramos do forno e deixamos arrefriar  e listo para xantar.

8 oct. 2012

Cazola de polbo, gambas e gulas


É raro que cando se cociña polbo sobre pero coa receita de hoxe tanto podemos aproveitar o polbo que nos sobre ou cocer un polbo a propósito para esta receita.

Cazola de polbo, gambas e gulas





Ingredientes:

Polbo cocido
gambas peladas
gulas
allo
guindilla
pementa negra
aceite de oliva

Preparación:

Nunha cazola de barro poñemos un pouco de aceite de oliva e botamos dous dentes de allo por persoa moi picados, cando empece a dourarse engadimos as gambas peladas, as gulas e uns anacos de guindilla ao gusto. Deixamos fritir ben.

Engadimos o polbo cortado en anacos e deixamos que o polbo se quente.

Retiramos do fogo e antes de servir quente moemos un pouco de pementa negra por riba.

Bo proveito

1 oct. 2012

Mexilóns ao azafrán


A proposta de hoxe ten como ingrediente principal un dos moluscos máis apreciados por os galegos: os mexilóns, cultivados na ria de Arousa.

Os mexilóns son unha boa fonte de ferro e calcio entre outros minerais ademáis de non ter casi graxa por iso deben estar presentes na nosa dieta, ademáis o seu prezo é moi económico.



Mexilóns ao azafrán





Ingredientes para 4 persoas:
2 kg de mexilóns
1 vaso de viño branco albariño
1 cebola pequena
1 dente de allo
uns fios de azafrán
1 noz de manteiga ( 25 gr aprox)
2 xemas de ovo
1 vaso de tona
1 vaso de leite
1 culler de maicena
pementón
perexil picado e ourego
sal

Preparación:

Limpiamos os mexilóns  e os poñemos nunha cazola ao fogo con medio vaso de viño. Tapamos e deixamos que se abran sobre uns 9 -7 minutos. Cando están cocidos os retiramos e os sacamos escurrindo e reservamos a auga que deixaron na cocción. Poñemos os mexilóns cunha das cunchas nunha fonte.

Preparamos o prebe: nun cazo poñemos a manteiga, a cebola picada e o allo picado. Deixamos que a cebola se cociñe e cando este transparente engadimos a auga da cocción dos mexilóns e os fíos de azafrán. Deixamos reducir 2 minutos e engadimos o vaso de tona e o vaso de leite.
Deixamos cociñar uns 5 minutos e engadimos a maicena disolta no medio vaso de viño branco albariño, sin parar de  remover, deixamos que o prebe vaia espesando ao noso gusto.
Retiramos do fogo e engadimos as xemas batidas, misturamos ben e probamos de sal e correximos si fose necesario.


Emplatamos: temos os mexilóns cunha das cunchas na fonte e por riba botamos o prebe de azafrán. Esparcimos un pouco de perexil picado, ourégo e un pouco de pementón por riba.
Listos para servir.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...